ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ

νορία το ερο ναο γίου Γεωργίου Καρδίτσης εχεται σ λους τος μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, γονες, διδασκάλους, καθηγητές, διοικητικ προσωπικ τν σχολικν μονάδων κα κπαιδευτικν δρυμάτων καλ σχολικ κα καδημαϊκ χρονιά.

λως διαιτέρως εχόμεθα πρ τν σκούντων τν κπαιδευτικ πολιτικ ες τ πουργεο Παιδείας. Εθε Κύριος ν λαλε ες τ καρδίας ατν γαθ πρ τς κκλησίας κα τς Πατρίδος μν.

Τα βιβλία της παιδικής μας αθωότητας σε ψηφιακή μορφή

 


Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να κατεβάσετε τα παλιά σχολικά βιβλία, παλιά αναγνωστικά, κλπ:

http://elibrary.iep.edu.gr/iep/collection/browse/index.html?=

Ο παρακάτω σύνδεσμος θα σας ανοίξει το «Ψηφιοποιημένο Αρχείο Νεοελληνικών Αναγνωσμάτων (1884-1977)». Περιλαμβάνει 129 Νεοελληνικά Αναγνώσματα, 3.390 έργα 480 συγγραφέων, τα οποία συγκροτούν το διασωσμένο και προσωπικό, πλήρες κατά το δυνατόν, Αρχείο της Χρ. Κουμπάρου-Χανιώτη. Πρόκειται για τα σχολικά εγχειρίδια που διδάσκονταν στην Ελλάδα για το μάθημα των "Νέων Ελληνικών" (Λογοτεχνίας) από το 1884 έως το 1977 στους κύκλους εκπαίδευσης που αντιστοιχούν στη σημερινή Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
http://users.sch.gr/chkoumpar/NAfiles.html

Εἶναι μόλις 44 κάτοικοι. Παππᾶ δὲν ἔχουν. Ἔχουν μόνον ἕνα ἡρωϊκὸ δάσκαλο, μὲ δύο μαθητές! Κι ὅμως, δὲν παραλείπουν τίποτε.

«Τῆς τέχνης ταύτης οὐκ ἔστιν ἄλλη μείζων. Τί γὰρ ἴσον τοῦ ῥυθμίσαι ψυχὴν καὶ διαπλάσαι νέου διάνοιαν;»

(Ἱερὸς Χρυσόστομος)

Καμμία ἄλλη τέχνη δὲν εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ αὐτήν, μᾶς λέει ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶτταν Ἰωάννης. Διότι τί εἶναι ἴσον μὲ τὸ νὰ ρυθμίσει κανεὶς τὴν ψυχὴ καὶ νὰ διαπλάσει τὴν διάνοιαν τοῦ νέου;

«Να ξαναδοθεί στην Παιδεία μας η χαμένη της ιερότητα, να ξαναστηριχθεί, δηλ. στους ακλόνητους πυλώνες του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού, ενός πολιτισμού με οικουμενικές διαστάσεις, χωρίς κλειστοφοβικά σύνδρομα και σοβινιστικούς αποκλεισμούς».

"Ἀρχὴ καὶ τέλος σὲ ὅλα τὰ πράγματα νὰ βάζεις τὸν Θεό."

Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

x
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ

Τὰ κείμενα ποὺ φιλοξενοῦνται στὴν ἱστοσελίδα μας, ὡς πρὸς τὸ ἰδιαίτερο περιεχόμενο καὶ τὰ μορφολογικὰ χαρακτηριστικά τους ἀπηχοῦν ἰδέες, σκέψεις, θέσεις καὶ ἀντιλήψεις τῶν συντακτῶν καὶ συγγραφέων τους. Ἀρχή μας ἀποτελεῖ ἡ ἀπόδοσις τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἐλευθερία διατυπώσεως προσωπικῆς γνώμης, ἐπιλογῆς ὕφους, γλωσσικοῦ ἰδιώματος ἢ συστήματος γραφῆς, ἤτοι τοῦ μονοτονικοῦ λεγομένου ἢ τοῦ πολυτονικοῦ — ἐμεῖς «φανατικὰ» καὶ ἀμετανόητα ἀκολουθοῦμε τὸ δεύτερο, αὐτὸ προκρίνουμε, αὐτὸ προτείνουμε, αὐτὸ προτιμοῦμε· καὶ θὰ θέλαμε, εἶναι ἀλήθεια, ὅλα τὰ κείμενα νὰ δημοσιεύαμε στὸ πολυτονικό, ὥστε, ὅπως καὶ κάποιοι λένε, νὰ μὴ προκαλεῖται «ὀπτικὴ μόλυνση στὸν ἱστοχῶρο μας» ἀπὸ τὴν ἀκρωτηριασμένη γραφή. Κάτι τέτοιο ὅμως ἀπαιτεῖ χρόνο καὶ γνώσεις, ποὺ ὅλοι δὲν ἔχουν. Μακάρι νὰ βρεθοῦν πρόσωπα ἱκανὰ καὶ πρόθυμα νὰ βοηθήσουν στὴν προσπάθεια αὐτή.

√ Ἐξυπακούεται ὅτι δὲν μποροῦν νὰ γίνουν δεκτὰ κείμενα τὰ ὁποῖα δὲν συνάδουν πρὸς τὸ διῆκον πνεῦμα τῆς ἱστοσελίδος.

ΕΚ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ