ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ἀντιστροφῆς, τουτέστι τῆς ἀνατροπῆς ὅλων ἐκείνων ποὺ ἔχουμε συνηθίσει νὰ ὀνομάζουμε ἀξίες.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ἀναστροφῆς. Κάναμε στροφὴ 180 μοιρῶν καὶ βαδίζουμε πρὸς τὸ μηδέν.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ἀποστροφῆς πρὸς κάθε τι τὸ ἱερόν, πρὸς τὴν ἱερότητα δηλονότι τῆς ζωῆς.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς μεταστροφῆς πρὸς κάθε τι τὸ φαῦλον καὶ ἀπρεπές.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς περιστροφῆς γύρω ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς συστροφῆς. Μᾶς ἀρέσει νὰ κλεινόμαστε στὸν ἑαυτό μας, νὰ κουλουριαζόμαστε, νὰ μαζευόμαστε γύρω ἀπὸ ἐμᾶς.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ὑποστροφῆς. Τὸ πισωγύρισμα πρὸς τὴν εἰδωλολατρία εἶναι γεγονός.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς διαστροφῆς. Ἀγωνιζόμαστε, καὶ μὲ νόμους πλέον, νὰ ὁρίσουμε ὡς φυσικὸ καὶ ἐπιτρεπτὸ ἀκόμη καὶ τὸ πιὸ χυδαῖο ἀνθρώπινο πάθος.

Ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς καταστροφῆς· ἐπιβάτες σὲ λεωφορεῖο μὲ σπασμένα φρένα.

Στὸ χέρι μας εἶναι νὰ χτίσουμε τὴν ἐποχὴ τῆς ἐπιστροφῆς.

INDICTUS

π. Δημητρίου Ν. Θεοδωροπούλου

πὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες οἱ τὰ πάντα καλῶς διαταξάμενοι θεῖοι πατέρες ἐθέσπισαν ὡς ἀρχὴ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους τὴν πρώτη τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου.

 APOKREVΜοῦ εἶπε ἕνας παλιὸς φίλος ποὺ πάντα ἀγαποῦσε τὰ μαθηματικά:

— Πῶς γίνεται τὸ ἕνα νὰ ἰσοῦται μὲ τὸ ἄπειρον (1+∞);

— Μόνον θεολογικὰ θὰ μποροῦσα νὰ σοῦ ἀπαντήσω, τοῦ εἶπα.

— Κι ἐγὼ ἐκεῖ τὸ στηρίζω.

— Γιὰ λέγε.

— Δὲν εἶπε ὁ Κύριος· «ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»[1]; Ἐφ’ ὅσον κάνατε τὴν καλή σας πράξη γιὰ ἕναν ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς μου τούτους τοὺς ταπεινοὺς, γιὰ μένα τὴν κάνατε, ποὺ εἶμαι τὸ πᾶν!...



[1] Ματθ. κε΄ 40.

1177 449153771804726 1921147154 nΒρέθηκε να ξεκουράζεται σε κάποιο ήσυχο μέρος με λίγους κατοίκους ο ευλαβής Ιεροψάλτης, μαζί με την οικογένεια του... Μόλις έμαθαν ο παπάς και οι επίτροποι πως έπρεπε να επιστρέψει στον τόπο του, μόνο γονατιστοί δεν πέσαν να τον παρακαλούνε να μείνει μόνο για την γιορτή Της, να ψάλλει στην Χάρη Της…»

- Παπποῦ, τόσες μέρες μέσα στὸ νοσοκομεῖο δὲν ἦρθε κανεὶς νὰ σὲ δεῖ. Δὲν ἔχεις κανένα δικό σου στὸν κόσμο;

- Ἔρχεται, παιδί μου, κάθε πρωὶ καὶ ἀπόγευμα ὁ Χριστὸς καὶ μὲ παρηγορεῖ.

- Καὶ τί σοῦ λέει, παπποῦ;

- «Καλημέρα, Συμεών, ὁ Χριστὸς εἶμαι, κάνε ὑπομονή». «Καλησπέρα, Συμεών, ὁ Χριστὸς εἶμαι, κάνε ὑπομονή».

Πατῆστε ἐδῶ γιὰ νὰ δεῖτε πῶς προσεγγίζει στὴν ἔκθεσή της μία μαθήτρια τὰ ἑπτὰ θαύματα τοῦ κόσμου. Τὸ μεγαλύτερο θαῦμα ἀσφαλῶς εἶναι ἐκεῖνο τῆς ζωῆς!

Ζει ακόμα ο επίσκοπος πού διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα, γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τούς τεθνεώτες.

Μας ρωτήσατε το εξής: Είμαστε μια χώρα όπου το 90% είναι ορθόδοξοι, δεν είναι μια αποτυχία της εκκλησίας το γεγονός ότι έχει ευθύνες για μια τόσο εγωιστική κοινωνία όπως είναι η ελληνική;

"Ἀρχὴ καὶ τέλος σὲ ὅλα τὰ πράγματα νὰ βάζεις τὸν Θεό."

Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

x
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ

Τὰ κείμενα ποὺ φιλοξενοῦνται στὴν ἱστοσελίδα μας, ὡς πρὸς τὸ ἰδιαίτερο περιεχόμενο καὶ τὰ μορφολογικὰ χαρακτηριστικά τους ἀπηχοῦν ἰδέες, σκέψεις, θέσεις καὶ ἀντιλήψεις τῶν συντακτῶν καὶ συγγραφέων τους. Ἀρχή μας ἀποτελεῖ ἡ ἀπόδοσις τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ πρὸς τὴν ἐλευθερία διατυπώσεως προσωπικῆς γνώμης, ἐπιλογῆς ὕφους, γλωσσικοῦ ἰδιώματος ἢ συστήματος γραφῆς, ἤτοι τοῦ μονοτονικοῦ λεγομένου ἢ τοῦ πολυτονικοῦ — ἐμεῖς «φανατικὰ» καὶ ἀμετανόητα ἀκολουθοῦμε τὸ δεύτερο, αὐτὸ προκρίνουμε, αὐτὸ προτείνουμε, αὐτὸ προτιμοῦμε· καὶ θὰ θέλαμε, εἶναι ἀλήθεια, ὅλα τὰ κείμενα νὰ δημοσιεύαμε στὸ πολυτονικό, ὥστε, ὅπως καὶ κάποιοι λένε, νὰ μὴ προκαλεῖται «ὀπτικὴ μόλυνση στὸν ἱστοχῶρο μας» ἀπὸ τὴν ἀκρωτηριασμένη γραφή. Κάτι τέτοιο ὅμως ἀπαιτεῖ χρόνο καὶ γνώσεις, ποὺ ὅλοι δὲν ἔχουν. Μακάρι νὰ βρεθοῦν πρόσωπα ἱκανὰ καὶ πρόθυμα νὰ βοηθήσουν στὴν προσπάθεια αὐτή.

√ Ἐξυπακούεται ὅτι δὲν μποροῦν νὰ γίνουν δεκτὰ κείμενα τὰ ὁποῖα δὲν συνάδουν πρὸς τὸ διῆκον πνεῦμα τῆς ἱστοσελίδος.

ΕΚ ΤΟΥ Ι. ΝΑΟΥ